W sierpniu 1935 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii w batalionie KOP „Dawidgródek”. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 102. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 17 stycznia 1938 roku pełnił funkcję zastępcy dowódcy batalionu KOP „Dawidgródek”. W kwietniu 1939 objął dowództwo nad batalionem KOP „Sienkiewicze”. W połowie maja 1939 roku został dowódcą batalionu KOP „Hel”. Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej. 2 października 1939 roku, po kapitulacji Rejonu Umocnionego Hel, dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał między innymi w Oflagu VII A w Murnau. Po zakończeniu wojny nie wrócił do Polski. Osiadł w Londynie, gdzie zmarł w 1971 roku. Spoczywa na cmentarzu South Ealing sekcja 2a.C.HH.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 11 listopada 1938 „za zasługi w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza” Srebrny Krzyż Zasługi Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée”

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Biogram mjr.