Roman Jakimowicz (ur. 30 kwietnia 1889 w Jurjewie Polskim, zm. 2 stycznia 1951 w Toruniu) – polski archeolog, doktor habilitowany (1934), od 1946 profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; w latach 1924–1939 redaktor „Wiadomości Archeologicznych”, organizator i pierwszy dyrektor (1928–1939) Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.
Życiorys Był synem lekarza Jana Jakimowicza i Marii z domu Zalcman, nauczycielki muzyki. Uczył się w gimnazjum (rosyjskim) w Piotrkowie Trybunalskim do strajku szkolnego w lutym 1905, następnie w polskim gimnazjum Chrzanowskiego w Warszawie w roku szkolnym 1905/06, od lutego 1906 w gimnazjum polskim w Piotrkowie Trybunalskim, aż do aresztowania przez żandarmerię carską w dniu 10 października 1906 za transport bibuły PPS-owej. W 1909 zdał eksternistycznie maturę filologiczną w Państwowym Gimnazjum w Symferopolu na Krymie. Studia odbywał kolejno na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie oraz u Lubora Niederlego na Uniwersytecie Karola w Pradze, a doktoryzował się w 1919 na Uniwersytecie Jagiellońskim (rozprawa pt. O kulturze i ludzie cmentarzysk rzędowych w Polsce).