wyjeżdżał do Pragi, gdzie być może studiował. Przetłumaczył z francuskiego 3 sztuki teatralne i trzy-aktową operę „Vert-Vert” graną w Warszawie. W 1838 podjął współpracę z poznańskim Tygodnikiem Literackim. W 1840 kupił folwark Ludwinów, który po roku sprzedał i zamieszkał przy ulicy Grodzkiej 41 w Krakowie. W 1843 ożenił się w Krakowie z Matyldą Chartowicz. W czasie Wiosny Ludów brał udział w ruchu narodowym na terenie Krakowa. Od marca 1848 do stycznia 1849 kierował redakcją radykalno-demokratycznego dziennika Jutrzenka. W październiku 1848 wybrany został do Rady Miejskiej Krakowa (pełnił funkcję do lipca 1853). W 1849 pełnił funkcje przewodniczącego Komitetu ds. Zaopatrzenia Wojsk Austriackich. W pożarze Krakowa w 1850 stracił swój majątek wraz z księgozbiorem i rękopisami utworów. W październiku 1851 został sekretarzem redakcji i redaktorem politycznym Czasu. W 1856 na jego łamach ogłosił „Powieść krakowską”, przedstawiającą losy zrujnowanej rodziny szlacheckiej. W latach 1853–68 redagował wydawany w Krakowie „Kalendarz Powszechny”. Od 1861 był członkiem Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie. Jako redaktor „Czasu” stawał kilkukrotnie przed sądem m.in. za artykuł sympatyzujący z Powstaniem styczniowym (uniewinniony przez Sąd Najwyższy w Wiedniu).