Iradż Eskandari (; ur. 1907 lub 1908 w Teheranie, zm. 30 kwietnia 1985 w Lipsku) – irański polityk, jeden z założycieli i wieloletni członek kierownictwa socjalistycznej partii Tude, w latach 1969–1978 jej pierwszy sekretarz.
Życiorys Pochodził z arystokratycznej, lecz zubożałej rodziny Eskandarich, której przedstawiciele – Solejman Eskandari i Jahja Eskandari – brali udział w irańskiej rewolucji konstytucyjnej. Iradż Eskandari uzyskał wykształcenie w Europie dzięki stypendium rządowemu i w trakcie studiów zetknął się z koncepcjami socjalistycznymi i komunistycznymi. Po powrocie do ojczyzny w połowie lat 30. został aresztowany pod zarzutem propagowania socjalizmu; grupa zatrzymanych wówczas działaczy określana była następnie jako Pięćdziesięciu Trzech. W sierpniu 1941 Iradż Eskandari opuścił więzienie i postanowił utworzyć nową irańską organizację lewicową, która miała grupować krajowe siły „demokratyczne, patriotyczne i postępowe”. Zamiarem Eskandariego było przyciągnięcie do organizacji zarówno swoich rówieśników sympatyzujących z marksizmem, jak i starszej generacji irańskich lewicowców. Powstanie partii o nazwie Partia Mas (Tude) ogłoszono w 1941, a jej pierwszym przywódcą został Solejman Eskandari. Iradż Eskandari wszedł do kierownictwa organizacji.