Był bezpartyjny, należał do popierającej prezydenta Alaksandra Łukaszenkię frakcji „Zgoda”. Od 3 czerwca był członkiem grupy roboczej Rady Najwyższej ds. współpracy z parlamentem Republiki Tureckiej. Poparł dokonaną przez prezydenta kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Od 18 grudnia pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Ustawodawstwa.
Śmierć Jauhienij Mikałucki zginął 6 października 1997 roku na klatce schodowej swojego domu w Mohylewie w wyniku wybuchu bomby. Ładunek został wykonany z pocisku artyleryjskiego z czasów II wojny światowej, umieszczony w przewodzie zsypu na śmieci między czwartą i piątą kondygnacją budynku oraz odpalony za pomocą sygnału radiowego. Eksplozja oderwała Mikołuckiemu rękę i rozerwała organy wewnętrzne, co doprowadziło do momentalnej śmierci w wyniku utraty krwi i szoku. W momencie wybuchu obok Mikałuckiego znajdowała się jego żona Ała, która przeżyła, doznając jednak ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego ze złamaniem kości czaszki twarzowej.