Rozmowy zakończyły się utworzeniem państwowego irańskiego przedsiębiorstwa National Iranian Oil Company, które powierzyło wydobycie i eksploatację ropy koncernom międzynarodowym (z czego po 40% udziałów otrzymały spółki brytyjska i amerykańska). Podział zysków między każdym z koncernów a Iranem ustalono po połowie. Wynik negocjacji uznano w Iranie za niekorzystny; Ali Amini twierdził jednak, że nie był w stanie uzyskać lepszych warunków.
Ali Amini przyczynił się do upadku rządu Zahediego, jednak w nowym gabinecie Hosejna Ali otrzymał mniej prestiżową tekę ministra sprawiedliwości, a już po kilku miesiącach opuścił gabinet. Został ambasadorem Iranu w Stanach Zjednoczonych, co umożliwiło mu nawiązanie osobistych kontaktów z rodziną Kennedych, w tym z senatorem Johnem F. Kennedym i jego żoną Jacqueline. Ze stanowiska odwołano go w 1958 w związku z wykryciem spisku gen. Valiollaha Gharaniego, który planował przeprowadzenie zamachu stanu. W trakcie przesłuchań aresztowani zwolennicy Gharaniego stwierdzili, że po przewrocie zamierzali mianować premierem Iranu Alego Aminiego. Polityk utrzymywał, że nie wiedział o spisku, co nie było prawdą (został uprzedzony o planowanym przewrocie, odmówił współudziału, ale też nie poinformował o planowanym puczu władz państwowych).