Ołena Iwaniwna Stepaniw (ukr. Олена Іванівна Степанів, Ołena Stepaniw-Daszkewycz, ukr. Олена Іванівна Степанів–Дашкевич (ur. 7 grudnia 1892 w Wiśniowczyku, zm. 11 lipca 1963 we Lwowie) – ukraińska historyk, geograf, pedagog, działacz społeczny, żołnierz Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych i Ukraińskiej Armii Halickiej w stopniu czotara (chorążego). Doktor filozofii (1921), docent Uniwersytetu Lwowskiego (1944). Długoletni (1949-1956) więzień Gułagu.
Życiorys Urodziła się w rodzinie duchownego greckokatolickiego. Po ukończeniu gimnazjum i seminarium nauczycielskiego pracowała jako korepetytor, działała w ruchu skautowym Płasta. W 1912 rozpoczęła studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego, studiowała historię i geografię. Była członkiem Ukraińskiej Partii Radykalnej, Hromady Akademickiej, zarządu ukraińskiego związku studentów.
W czasie I wojny światowej żołnierz Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych w stopniu chorążego, dowódca plutonu kobiecego Legionu. Uczestniczyła w walkach w kampanii karpackiej na froncie rosyjskim, w tym w bitwie o górę Makiwka (IV/V 1915). 29 maja 1915 wzięta do niewoli rosyjskiej, przebywała w obozie jenieckim w Taszkencie do kwietnia 1917, gdy wróciła do Galicji.