W trwającym okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej obaj bracia jednocześnie uzyskali przeniesienia na stanowiska w urzędach na obszarach polskich: w 1860 Maksymilian został mianowany na urząd zwierzchnika cyrkułu sanockiego (niem. Kreisvorsteher)••• (zaś Franciszek na analogiczne stanowisko w Stryju, lecz w drodze celem jego objęcia zmarł). Pełnił tę posadę w latach 60. XX wiekuTomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 341. (przed reformą administracyjną)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 350., również w czasie powstania styczniowego 1863, gdy pośrednio sprzyjał jego uczestnikom (np. uprzedzał o rewizjach, w tym Walentego Lipińskiego), a poza tym jako tworzył prace nawiązującego do tej insurekcji. Urzędował na Zamku Królewskim w Sanoku. W 1864 otrzymał tytuł c. k. radcy Namiestnictwa (Statthalterei Rath). Od około 1865 równolegle ze urzędem zwierzchnika cyrkułu pełnił także stanowisko naczelnika okręgu sanockiego (Bezirk) w ramach cyrkułu sanockiego (wcześniej pełnione przez Karla Kranzberga).