U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W korpusie oficerów artylerii został awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1923, 1924 był dowódcą III dywizjonu 24 pułku artylerii polowej w Jarosławiu. Z dniem 1 czerwca 1925 został przeniesiony do 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W styczniu 1926 został przeniesiony do 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 12 marca 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IXW publikacji Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania podano, że w artylerii Wojska Polskiego służył do 1926.. W 1934 jako podpułkownik artylerii przeniesiony w stan spoczynku był w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu III pozostając w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodno.