(Wspomnienie sygnowane trzema asteryskami, więc możliwe, że redakcyjne, pod którymi „Wydawca i odpowiedzialny redaktor Dr Jerzy Mycielski”, więc możliwe, że autor).Maria Estreicherówna „Życie towarzyskie i obyczajowe Krakowa w latach 1848–1863.”, Wydawnictwo Literackie Kraków, 1968, str. 34. Przydomki precyzujące kolor włosów wynikały stąd, że Stanisławowie potrafili pojawić się jeden po drugim, dawało to złudzenie dejavu.. W początkowe etapy edukacji odbywał wraz z bratem Władysławem od 1848 u Jezuitów we Lwowie, a następnie od 1850 r. w Krakowie pod kierunkiem Szymona Dutkiewicza i brata ciotecznego ich ojca ks. Jana Scipio del Campo, a pod wpływem Wincentego PolaWiersz Wincentego Pola do Stanisława z tego czasu, – „Stanisław Tarnowski ze Śniatynki. Wspomnienie pośmiertne.”„Przegląd Polski”, Kraków, 1909, rocznik 44, tom 173, nr 518 (Zeszyt II. Miesiąc Sierpień 1909 r.), str. 279., w wolnych chwilach wędrował po okolicach Krakowa i z zamiłowaniem po Tatrach„Jest z tych jego wypraw pamiątka, portrecik malowany przez Grottgera, akwarella. W góralskiem ubraniu, na szczycie jakiejś turni, stoi młody chłopiec, kąpie się w słońcu patrzy na piękny świat pogodnie, ufnie, śmiało.”;