W latach 1987–1989 pracował jako inspektor w Wydziale Organizacyjnym Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W latach 1989–1992 był kierownikiem wydziału, I zastępcą szefa Sekretariatu Rady Najwyższej ZSRR. W 1992 roku pełnił funkcję zastępcy stałego przedstawiciela Republiki Białorusi w Federacji Rosyjskiej w Moskwie. Od 1992 roku pracował jako szef Zarządu Kompleksu Rolniczo-Przemysłowego w Radzie Ministrów Republiki Białorusi. W 1995 roku był kierownikiem Sekretariatu Zastępcy Premiera Republiki Białorusi.
Działalność parlamentarna W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z korelickiego okręgu wyborczego nr 132. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Budżetu, Podatków, Banków i Finansów. Był bezpartyjny. Poparł dokonaną przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Pełnił w niej funkcję członka Komisji ds. Rolnych.