Oleg Aleksandrowicz Łosik (ros. Оле́г Алекса́ндрович Ло́сик, ur. w Jarcewie, zm. 20 sierpnia 2012 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek wojsk pancernych (1975), Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Wkrótce po urodzeniu matka przeniosła się z nim do rejonu słowiańskiego, gdzie spędził dzieciństwo i młodość; ojciec zginął jako żołnierz Armii Czerwonej w wojnie domowej. 1933 ukończył szkołę kolejową w Słowiańsku, po czym był sekretarzem komitetu Komsomołu w fabryce.
Od 1935 w Armii Czerwonej, 1938 ukończył z wyróżnieniem Szkołę Wojsk Pancernych w Saratowie, 1938-1941 dowódca oddziału czołgów 11 Samodzielnej Brygady Pancernej Leningradzkiego Okręgu Wojskowego i zastępca szefa wydziału operacyjnego sztabu 43 Dywizji Pancernej Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego.
1939-1940 jako zastępca szefa sztabu 112 batalionu 35 Brygady Czołgów Lekkich brał udział w wojnie z Finlandią, od 1941 w WKP(b), od czerwca 1941 uczestnik walk frontowych, walczył w składzie 10 Brygady Pancernej na Froncie Południowo-Zachodnim, Stalingradzkim, Dońskim, Zachodnim i 3 Białoruskim. Zastępca szefa sztabu brygady i (od sierpnia 1942) szef sztabu brygady. Walczył na odcinkach Dubno-Łuck-Brody, Kijów-Charków-Sumy i w bitwie pod Stalingradem.