Feliks Gniewosz z OleksowaW ewidencji wojskowych Armii Cesarstwa Austriackiego był określany w języku niemieckim jako „Felix Ritter von Olexow Gniewosz”. herbu Rawicz (ur. 13 stycznia 1836, zm. 19 czerwca 1897 w Nowosielcach) – właściciel dóbr ziemskich, oficer, podkomorzy i szambelan Jego Cesarskiej i Królewskiej Apostolskiej Mości, prezes rady powiatowej i marszałek rady powiatu sanockiego, powstaniec styczniowy.
Życiorys thumb|240px|Dwór w Nowosielcach thumb|240px|Tablica upamiętniająca sodalisów mariańskich w bazylice starowiejskiej thumb|240px|Kamień pamiątkowy w Nowosielcach Wywodził się z rodu Gniewoszów herbu Rawicz. Był jednym z ośmiorga dzieci Wiktora Gniewosza (1792-1840, właściciel dóbr Nowosielce i tamtejszego dworu, Gniewosz, Tokarnia, Karlików) i Łucji (1802-1894, córka Sebastiana Ostaszewskiego). Jego braćmi byli: Edward (1822-1906, poseł na Sejm Krajowy i do Rady Państwa), Zygmunt (1827-1909, c. k. generał i szambelan cesarski), Władysław (1829-1901, c. k. pułkownik i szambelan cesarski). Miał także trzy siostry. Był też stryjeczno-ciotecznym bratem (kuzynem) Włodzimierza Gniewosza oraz dalszym kuzynem Jana Nepomucena GniewoszaW niektórych źródłach podawano, iż Jan Nepomucen był ich rodzonym bratem.