baterie te pomogły Armii Czerwonej opóźnić marsz Niemców na Perekop. Od 1941 główny inżynier specjalnych konstrukcji, od 1942 szef specjalnej grupy budowlanej Floty Czarnomorskiej, kierował budową obiektów obronnych na Kaukazie, od czerwca 1944 kierownik budowy bazy w Mikołajowie, od 1945 kierownik prac budowlanych w Odessie.
Po wojnie był m.in. głównym inżynierem w wydziale budowniczym floty, zastępcą szefa głównego wojskowo-morskiego zarządu budownictwa Floty Czarnomorskiej, od 1962 szef Głównego Zarządu Inżynierii Wojsk Rakietowych Strategicznego Przeznaczenia, kierował budową praktycznie wszystkich obiektów nowych rodzajów Sił Zbrojnych. Od 1964 zastępca głównodowodzącego Wojsk Rakietowych ds. budów, od 1969 I zastępca szefa budowy i zakwaterowania Wojsk Ministerstwa Obrony ZSRR, od 1971 pierwszy szef nowo powstałej Państwowej Ekspertyzy Ministerstwa Obrony ZSRR, od marca 1974 zastępca ministra obrony ZSRR ds. budownictwa i zakwaterowania. Od 28 października 1977 marszałek wojsk inżynieryjnych. Pochowany na cmentarzu Nowodziewiczym.