Sójeczka perska (Podoces pleskei) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje endemicznie w Iranie (jako jedyny ptasi endemit). Niezagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Nikolai Zarudny, rosyjski odkrywca i zoolog ukraińskiego pochodzenia. Opis ukazał się w 1896 na łamach czasopisma Ezhegodnik Zoologicheskago muzeia. Zarudny przydzielił sójeczce perskiej nazwę Podoces pleskei, akceptowaną obecnie (2020) przez IOC. Miejsce zebrania holotypu niejasno zapisane (Aлькoръ); możliwe, że chodzi o Alghur (według BirdLife International gatunek tam nie występuje). Tworzy nadgatunek z sójeczką pustynną (P. panderi), wobec której wykazuje podobieństwa w morfologii. Monotypowy.
Nazwa gatunkowa upamiętnia postać Eduarda Pleskego, rosyjskiego polityka.
Morfologia Długość ciała według autorów HBW wynosi około 24 cm, jednak Zarudny podał wymiary dla trzech osobników (dwa samce, samica) i mierzyły one odpowiednio 27, 28 i 26 cm. Pozostałe wymiary (n=3): rozpiętość skrzydeł 38–40 cm, długość ogona 88–94 mm, skrzydła 113–120 mm, dzioba 38–41 mm, skoku 43–45,5 mm. Masa ciała w przedziale 85–90 g.