Kronika Fredegara (łac. Historia Francorum) – kronika Franków napisana w VII wieku, najprawdopodobniej w Burgundii. Autor kroniki nie jest znany. Przypisanie autorstwa Fredegarowi pochodzi dopiero z XVII stulecia. Dzieło rozpoczyna się od stworzenia świata, a kończy na 642 roku. Uczynione przez innych autorów kontynuacje kroniki kończą się wraz ze śmiercią Pepina Krótkiego w 768 roku.
Księga pierwsza Pierwsze 24 rozdziały pierwszej księgi oparte się w większości na anonimowym Liber generationis, który jest pochodną prac Hipolita z Rzymu. Pozostała część księgi zawiera wykaz cesarzy rzymskich, królów Izraela, oraz papieży aż do pontyfikatu Teodora I.
Księga druga Pierwsze 49 rozdziałów drugiej księgi zawierają fragmenty Kroniki Euzebiusza z Cezarei, a pozostałe rozdziały fragmenty Kroniki Hydacjusza. Księga druga zawiera także interpolacje.
Księga trzecia Trzecia księga zawiera fragmenty Decem Libri Historiarum autorstwa Grzegorza z Tours z kilkoma interpolacjami. Narracja kończy się na roku 584.