Archiwum florenckiej inkwizycji nie zawiera dokumentacji ze średniowiecza. W Tajnym Archiwum Watykańskim, w serii Collectoriae, znajduje się jednak sporządzony w 1334 katalog zasobów tego archiwum, z którego wynika, że rejestry wyroków z lat 1275–1315 zajmowały aż siedem tomów akt. Na tej podstawie Andrea Del Col ocenił, że inkwizycja florencka musiała wydać w tym czasie co najmniej około pięciuset wyroków różnego rodzaju (średnio ponad dziesięć na rok)Del Col, s. 99.. Ponadto, z akt postępowania prowadzonego przez Kurię Rzymską przeciwko inkwizytorowi Florencji Piero di Aquila (również w serii Collectoriae) wiadomo, że w całym okresie swego urzędowania (1344–1346) wydał 82 wyroki skazujące, w tym jeden wyrok śmierci, podczas gdy pozostałe to niemal wyłącznie kary pieniężneDel Col, s. 147. Wyrok śmierci dotyczył kobiety o imieniu Castellana, którą spalono w 1344.. Fragmentarycznie zachowała się także dokumentacja działalności dominikańskiego inkwizytora Ruggiero Calcagni w latach 1244–1245. Znajduje się ona we florenckim archiwum państwowym (Archivio di Stato), w kolekcji dokumentów dominikańskiego konwentu S. Maria NovellaLansing, s. 72, 211..
Inkwizytorzy Florencji W okresie średniowiecza (przed 1542)