Alojzy Anzelieri herbu własnego (; ur. w XVII wieku, zm. po 1694) – włoski hrabia, doktor filozofii i medycyny, tajny sekretarz królewski i lekarz nadworny króla Jana III Sobieskiego.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny z Republiki Weneckiej, studiował na uniwersytecie w Padwie, uzyskał tam tytuł doktora filozofii i medycyny. W 1675 przybył do Polski, 20 marca tego roku został profesorem Akademii Zamojskiej, gdzie wykładał fizykę. Uczelnia ta w tym czasie chyliła się ku upadkowi, przeżywała kłopoty finansowe, w 1675 naukę podjęło tylko 11 nowych studentów. W związku z tym Anzelieri 20 kwietnia 1676 zrezygnował z katedry fizyki i podjął pracę u hetmana Dymitra Wiśniowieckiego, jako lekarz i doradca. W 1677 wyjechał do Turcji, był członkiem poselstwa Jana Krzysztofa Gnińskiego do sułtana Mehmeda IV, celem misji była ratyfikacja traktatów żurawińskichPaweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów Calamitatis regnum, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1982, s. 323-324.Fontes Legationem Turcicam Joannis Gniński, wyd. Franciszek Pułaski, Warszawa 1907, s. 85-86.. Do Polski wrócił na początku 1679, w roku tym odbył podróż do Padwy, towarzyszył jako medyk i przewodnik młodemu Stanisławowi Myszkowskiemu, wojewodzicowi bełskiemu.