Elewacja wentylowana (ang. ventilated façade) – rodzaj elewacji, w której zewnętrzna okładzina jest oddzielona od podłoża lub warstwy izolacji cieplnej szczeliną powietrzną połączoną ze środowiskiem zewnętrznym. Połączenie szczeliny z otoczeniem umożliwia wysychanie wilgoci, która może pojawiać się w tej przestrzeni wskutek kondensacji, przenikania wody opadowej lub dyfuzji pary wodnej.
Budowa Europejski Dokument Oceny EAD 090062-01-0404 dotyczący mechanicznie mocowanych zestawów okładzin ścian zewnętrznych wyróżnia kilka grup elementów składowych takich zestawów: okładzinę zewnętrzną – m.in. z wyrobów drewnopochodnych, metalu, kamienia naturalnego lub aglomerowanego, laminatu HPL, włóknocementu, betonu, ceramiki, tworzyw sztucznych albo płyt cementowo-drzazgowych; elementy mocujące okładzinę; opcjonalną podkonstrukcję (ruszt); opcjonalną warstwę izolacji cieplnej; opcjonalne elementy pomocnicze, m.in. membrany paroprzepuszczalne i elementy dzielące szczelinę powietrzną.
W zależności od rozwiązania elementy okładzinowe mogą być mocowane do podkonstrukcji albo bezpośrednio do podłoża.