Friedrich Wilhelm Otte (ur. 22 września 1898 w Nowej Rudzie, zm. 8 maja 1944 w Sewastopolu) – niemiecki generał major, który służył w Wehrmachcie podczas II wojny światowej.
Życiorys Friedrich Wilhelm Otte rozpoczął służbę 1 listopada 1916 r. podczas I wojny światowej jako ochotnik w pruskiej królewskiej armii. W batalionie saperskim w 1918 roku awansował na stopień podporucznika rezerwy. Jako podporucznik był dowódcą plutonu w batalionie saperskim. W 1920 r. z Reichswehry przeszedł do rezerwy. Rozpoczął pracę w policji. W 1925 r. otrzymał awans na stopień podporucznika. 2 września 1923 r. ożenił się z Giselą Brack. W 1933 r. został kapitanem policji. Wraz z włączeniem Reichswehry do Wehrmachtu został przyjęty do armii 1 października 1935 r. jako kapitan. Następnie otrzymał mianowanie na kapitana 2 kompanii 47 batalionu saperskiego. 1 stycznia 1937 r. awansował do stopnia majora. Jako taki, dalej służył w 47 batalionie saperskim jako dowódca kompanii. 10 listopada 1938 r. został mianowany dowódcą I batalionu 68 pułku saperów w miejscowości Rehagen-Klausdorf w gminie Am Mellensee, w powiecie Teltow-Fläming (Brandenburgia). Podczas mobilizacji w 1939 r., przed wybuchem II wojny światowej, został mianowany dowódcą batalionu w 3 pułku saperów. Jesienią 1939 r. zrezygnował z dowództwa. 1 czerwca 1940 r.