Członek Towarzystwa Tatrzańskiego od 1908 roku, w roku 1924 został prezesem Oddziału PTT „Beskid” w Nowym Sączu. Funkcję tę sprawował do 1949 roku, z przerwą w okresie II wojny światowej. W latach 1928–1932 oraz 1935–1948 (również z przerwą wojenną) był członkiem Zarządu Głównego PTT. Jako prezes oddziału nowosądeckiego był organizatorem schronisk turystycznych w Szczawnicy Dolnej i na Przehybie. Był także autorem pierwszej w Polsce szczegółowej instrukcji znakowania szlaków turystycznych. Pasjonował się fotografią górską. Był także współzałożycielem oddziału PTMA w Nowym Sączu. W 1937 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Jako oficer brał udział w kampanii wrześniowej. Następnie powrócił do Nowego Sącza. Uczestniczył w tajnym nauczaniu. Po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku organizował naukę w I Gimnazjum oraz odnowę Oddziału „Beskid”. Był zwolennikiem połączenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Do 1952 roku był prezesem nowosądeckiego oddziału PTTK. W tym samym roku przeszedł na emeryturę, nie zaprzestając działalności pedagogicznej i społecznej. Zarówno przed II wojną światową, jak i po jej zakończeniu, publikował m.in. w „Przeglądzie Turystycznym”, „Turyście”, „Wierchach”, „Horyzontach Techniki”, „Uranii”.