Jedynie trzy z nich, zawierające tekst matematyczny, ekonomiczny i medyczny, zostały wypalone. Pozostałe, nie wypalone tabliczki, zawierały teksty religijne (hymny, modlitwy, zaklęcia), literackie (w tym fragment Eposu o Gilgameszu), medyczne, astronomiczne i leksykalne. Większość tabliczek odnaleziono na zewnątrz domu prywatnego, nazwanego przez archeologów „Domem Qurdi-Nergala”, gdyż w kolofonach wielu tabliczek wymieniany był Qurdi-Nergal, kapłan bogów Zababy i Bau. Nie ma jednak pewności, czy wspomniany dom należał właśnie do niego.
Miasto Huzirina Zgodnie ze źródłami asyryjskimi miasto to zdobyć miał król Adad-nirari II (911-891 p.n.e.) w trakcie swej wyprawy wojennej do krainy Hanigalbat w 899 r. p.n.e. Jego następca, Tukulti-Ninurta II (890-884 p.n.e.), uczynił z Huziriny bazę dla swych wojsk w trakcie wyprawy wojennej w 885 r. p.n.e. Kolejny asyryjski król, Aszurnasirpal II (883-859 p.n.e.), w trakcie swej wyprawy wojennej w 866 r. p.n.e. otrzymał w tym mieście trybut od królów z sąsiednich krain, m.in. z Qipanu, Kummuhu i Azallu. Pod koniec panowania Salmanasara III (858-824 p.n.e.) Huzirina wraz z wieloma innymi miastami dołączyła do wielkiej rebelii zainicjowanej przez królewskiego syna Aszur-da’’in-apla.