Najbardziej skomplikowany sposób łowów na nicienie ma Arthrobotrys oligosporus. Grzyb ten ze swoich strzępek tworzy skomplikowaną sieć o niewielkich i bardzo rozciągliwych oczkach. Gdy nicień, wpełźnie w pierścień, komórki go tworzące w błyskawicznym tempie zaczynają pochłaniać wodę ze środowiska, wskutek czego 3-krotnie zwiększają swoją objętość. Uduszony nicień ginie, a grzyb spokojnie przerasta go i trawi zdobycz.
Gatunki mięsożerne są wśród grzybów stosunkowo liczne, samych gatunków wyspecjalizowanych w polowaniu na nicienie wyróżnia się ponad 160. Mogą one znaleźć zastosowanie w biologicznym zwalczaniu szkodników. Mięsożerne gatunki grzybów znajdują się nawet wśród najwyżej ewolucyjnie rozwiniętych podstawczaków (Basisiomycota). Przykładem może być boczniak ostrygowaty (Pleurotus ostreatus), Jest on grzybem saprotroficznym, ale może też łapać nicienie. Jego grzybnia wydziela nematotoksynę, która zakłóca działanie aparatu gębowego nicienia i paraliżuje go. Strzępki grzybni boczniaka przerastają ofiarę i trawią ją.