W listopadzie tego samego roku czterdziestu dziewięciu członków jordańskiej Izby Deputowanych złożyło pisemny protest przeciwko polityce zagranicznej gabinetu al-Masriego: podjęciu rozmów z Izraelem, w tym w konferencji w Madrycie w październiku tego samego rokuZdanowski J.: Historia Bliskiego Wschodu w XX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2010, s. 463 i 465. .. Deklaracja ta została potraktowana jako wotum nieufności i Tahir al-Masri odszedł z urzędu; na jego miejsce król Husajn mianował ponownie Zajda ibn Szakira. Główną siłą polityczną, która doprowadziła do upadku rządu, byli islamiściZdanowski J.: Historia Bliskiego Wschodu w XX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2010, s. 465. ..
Po wyborach parlamentarnych w 1993 Tahir al-Masri został przewodniczącym izby niższej parlamentu, funkcję tę pełnił przez rok. Należał do grupy umiarkowanych deputowanych islamistycznych; od 1995 nieformalnie przewodził centrowej frakcji wśród islamistówZdanowski J.: Historia Bliskiego Wschodu w XX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2010, s. 466. .. Od 2009 jest przewodniczącym Senatu Jordanii.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Premierzy Jordanii Kategoria:Palestyńscy politycy Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Jordanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Nablusie