Postacie W powieści, oprócz postaci fikcyjnych, pojawiają się również postacie historyczne: Józef Stalin, Sergo Ordżonikidze – minister przemysłu ciężkiego, przyjaciel Onisimowa, w końcu przezeń zdradzony na rzecz Stalina, Ławrientij Beria – szef NKWD, niezbyt sympatyzujący z Onisimowem (przed śmiercią w łagrze chroniła Onisimowa tylko osobista znajomość ze Stalinem), Iwan Towadrosowicz Tewosjan – ludowy komisarz przemysłu okrętowego ZSRR.
Druk Z uwagi na kontrowersyjną treść powieść nie ukazała się w Związku Radzieckim aż do czasu pieriestrojki. Opublikowano ją tam dopiero w 1986, czternaście lat po śmierci pisarza (Znamja). Perypetie z cenzurą i wydawcami Bek opisał w pamiętniku z lat sześćdziesiątych zatytułowanym Powieść o powieści. Jedną z głównych przyczyn blokady był protest małżonki Iwana Tewosjana – Olgi Aleksandrownej Chwalebnowej, gdyż postać Onisimowa była lekko tylko zawoalowanym portretem tego radzieckiego polityka. Po raz pierwszy złożono ją w redakcji 15 października 1964, tj. w dniu ogłoszenia upadku Chruszczowa (początkowo autor rozważał inne tytuły: Spięcie, Żołnierz Stalina, Historia choroby nr 2277, Hutnictwo żelaza i stali).