W październiku tego samego roku odniósł zwycięstwo w wyścigu Champions Match na torze Autodrome de Linas-Montlhéry.
W 1925 roku Brytyjczyk postanowił sprzedać model Mephistofeles i poświęcić się startom w wyścigach Grand Prix, korzystając z samochodów własnej konstrukcji opartych na samochodach Amilcar. W sezonie 1926 wystartował w dwóch wyścigach zaliczanych do klasyfikacji mistrzostw AAA Championship Car, w tym w wyścigu Indianapolis 500. W wyścigu tym nie zdołał jednak dojechać do mety. W grudniu, podczas kolejnej próby bicia rekordu, pękła przednia oś jego samochodu, w wyniku czego samochód dachował. Eldridge doznał ciężkich obrażeń głowy i stracił oko.
W późniejszych latach Brytyjczyk zajmował się głównie budową i rozwojem samochodów, w których podejmowano próby bicia rekordów. Sam startował w wybranych wyścigach samochodowych.
Bibliografia [strona archiwalna z Wayback machine] Ernest Eldridge – race-database.com Ernest Eldridge – driverdb.com
Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Brytyjscy kierowcy Grand Prix Kategoria:Brytyjscy kierowcy AAA Championship Car Kategoria:Kierowcy Indianapolis 500 Kategoria:Zmarli w 1935