Pomimo wcześniejszych wypowiedzi sugerujących konieczność kwalifikacji dla gospodarzy, zyskali oni jednak automatyczny awans do turnieju, a prócz nich także ćwierćfinaliści poprzedniej edycji – Nowa Zelandia, Australia, Fidżi, Argentyna, Kanada, Anglia, RPA i Samoa. O pozostałe piętnaście miejsc w czternastu turniejach kwalifikacyjnych rywalizowały natomiast 82 reprezentacje. Po raz pierwszy do Pucharu Świata awansowały Tunezja i Urugwaj. Afryka Ameryka Azja Europa Oceania Automatyczna kwalifikacja
Regionalne eliminacje
System rozgrywek Piętnastu kwalifikantów oraz dziewięć drużyn, które uzyskały automatyczny awans, zostały podzielone na cztery sześciozespołowe grupy rywalizujące w pierwszych dwóch dniach systemem kołowym. W trzecim dniu zawodów odbyła się natomiast faza pucharowa składająca się z ćwierćfinałów, półfinałów i finałów – reprezentacje, które w swoich grupach zajęły czołowe dwie pozycje, awansowały do turnieju głównego (Cup), zespoły z trzecich i czwartych miejsc walczyły w turnieju Plate, pozostałe zaś o Bowl.