Polionimia (gr. = 'mający wiele imion’; ) – wieloimienność, czyli używanie wielu nazw dla jednej rzeczyПодольская, Н.В.: Словарь русской ономастической терминологии. 2-е изд., перераб. и доп. Москва 1988..
W tradycyjnym językoznawstwie przeciwieństwo homonimii, czyli występowanie wielu nazw dla tego samego pojęcia, oparte na wielości różnych cech, którymi się je charakteryzuje, np. liczne imiona dawnych bogów rozróżnione według przypisanych im właściwościЧудинов А.Н.: Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. Санкт-Петербург 1910..
Polionimia w onomastyce Synonimia onimiczna, czyli relacja wyrażania jednego desygnatu (jednostkowego przedmiotu, obiektu, osoby itd.) za pomocą odmiennych (co najmniej dwóch) nazw własnychPorównaj: Krško J.: Úvod do toponomastiky. Banská Bystrica 2014..
Polionimia występuje zarówno w obrębie jednego języka, jak i kilku języków, czy dialektów lub gwar, albo też w konkretnym czasie lub w różnych okresach. Może występować w odniesieniu do nazw urzędowych i (lub) ludowych.