1946-1953 zastępca szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego Sił Lądowych Armii Radzieckiej. Po aresztowaniu Ławrientija Berii i jego współpracowników został skierowany do pracy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych - od 8 lipca 1953 do 15 marca 1956 zastępca ministra spraw wewnętrznych ZSRR ds. wojska, następnie do 13 stycznia 1960 zastępca ministra spraw wewnętrznych ZSRR. 1958 dowodził grupą operacyjną MGB tłumiącą masowe zamieszki w Groznym. Od 18 lutego 1958 generał pułkownik. Od stycznia 1960 do maja 1961 szef Zarządu Szkół Wojskowych Sił Lądowych Ministerstwa Obrony ZSRR. Zginął w katastrofie lotniczej wraz z generałem armii Władimirem Kołpakczi. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera ZSRR (29 maja 1945) Order Lenina (dwukrotnie - 29 maja 1945 i 6 maja 1946) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie - 1941, 1944 i 1951) Order Suworowa II klasy (6 kwietnia 1945) Order Kutuzowa II klasy (28 września 1943) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy (30 lipca 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (4 maja 1942) Medal „Za obronę Moskwy” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił