W latach 1990–1994 po raz pierwszy sprawowała mandat posłanki do Rady Najwyższej. W kwietniu 1994 objęła stanowisko wiceministra zdrowia, a w czerwcu 1998 pierwszego wiceministra zdrowia. Od 27 stycznia 1999 do 12 stycznia 2000 była ministrem zdrowia w rządach Wałerija Pustowojtenki i Wiktora Juszczenki, następnie pełniła przez kilka miesięcy obowiązku doradcy naukowego prezydenta Łeonida Kuczmy. W tym samym roku wygrała wybory uzupełniające do parlamentu III kadencji w jednym z okręgów obwodu donieckiego. Dołączyła do Partii Regionów, w 2002 z ramienia koalicyjnego ugrupowania Za Jedyną Ukrainę uzyskała poselską reelekcję. W IV kadencji przewodniczyła frakcji deputowanych Regiony Ukrainy. W 2006 i w 2007 ponownie wybierana do Rady Najwyższej z listy krajowej Partii Regionów – w drugim przypadku zajmowała na niej drugie miejsce za Wiktorem Janukowyczem.

Kilkakrotnie umieszczana przez magazyn „Fokus” w rankingach najbardziej wpływowych kobiet Ukrainy, najwyżej na 2. miejscu.