Szpital Psychiatryczny w Wejherowie (niem. Provinzial-Irren-Anstalt in Neustadt/Westpreußen) – szpital działający w latach 1883–1920 w Wejherowie przy obecnej ulicy Jana III Sobieskiego.

Historia Szpital został zbudowany w latach 1881–1883 przez berlińską firmę Gropius & Schmieden z przeznaczeniem dla 400 pacjentów z prowincji Prus Zachodnich. Kompleks obejmował kilkanaście budynków mieszczących się przy drodze z Wejherowa do Bolszewa. Na ten cel ofiarowano 25 mórg lasu miejskiego i 160 mórg ziemi prywatnej. Był to drugi tego rodzaju, po Świeciu, nowoczesny zakład w prowincji. W 1893 roku szpital był przepełniony, co było jednym z powodów budowy szpitala psychiatrycznego w Kocborowie.

Podstawowy personel zakładu liczył 12 osób. Dyrektorem do 1895 r. był dr Kraemer, autor pierwszego drukowanego, bardzo obszernego sprawozdania, swoistej kroniki i monografii zakładu z 1885 r. W ramach kuracji chorzy wykonywali różne prace na potrzeby zakładu, przede wszystkim w ogrodnictwie i rolnictwie (35 ha ziemi), w tym hodowli. W zakładzie zorganizowana była opieka duszpasterska z codziennym nabożeństwem odprawianym na przemian przez ks. proboszcza z Wejherowa i pastora z Redy.