W listopadzie 1918, w zorganizowanych przez władze niemieckie wyborach do rady miasta, powołany przez Tatarkiewicza „Polski Komitet Wyborczy” zdobył wszystkie miejsca w radzie. Wybrany przez aklamację na stanowisko burmistrza Aleksandrowa Pogranicznego przez jego mieszkańców, 28 listopada 1918 uzyskał jego urzędowe potwierdzenie przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Dzięki inicjatywie burmistrza Tatarkiewicza, naczelnik Państwa Józef Piłsudski dekretem z dnia 4 lutego 1919 nadał prawa miejskie o zmienionej nazwie miasta na Aleksandrów Kujawski. W ramach swojej działalności Tatarkiewicz zdołał również przekonać ówczesne władze centralne o celowości pozostawienia starostwa powiatowego w Aleksandrowie, nie zaś przywrócenia go w Nieszawie. W 1920 rezygnując z posiadanych funkcji, przeprowadził się wraz z rodziną do Poznania, w którym objął stanowisko sekretarza (1921), a następnie naczelnika w zarządzie miejskim.