Następnie został wybrany na stanowisko dyrektora Miejskiej Szkoły Położnych. Pozostał na tym stanowisku również po wybuchu II wojny światowej. Równocześnie od grudnia 1943 był dyrektorem Miejskiego Zakładu Ginekologiczno-Położniczego im. Ks. Anny Mazowieckiej. Po wprowadzeniu polskiej administracji pełnił obowiązki kierownika tymczasowej Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych Uniwersytetu Warszawskiego. W maju 1945 uzyskał tytuł profesora tytularnego, a w grudniu tego samego roku został przeniesiony do Gdańska, gdzie został kierownikiem Katedry i Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych w organizowanej Akademii Medycznej. W 1947 był współzałożycielem Gdańskiego Towarzystwa Ginekologicznego, od 1948 do śmierci pełnił w nim funkcję prezesa. Jednym z ostatnich osiągnięć Henryka Gromadzkiego było stworzenie w Sanatorium Podhale w Połczynie-Zdroju utworzył ośrodek balneologii ginekologicznej zajmujący się leczeniem niepłodności i chorób kobiecych.
Pochowany na gdańskim cmentarzu Srebrzysko (rejon IX, kwatera profesorów).