W 1996 powrócił na stanowisko ministra finansów w gabinecie Alfreda Santa, ale w marcu 1997 zrezygnował z pracy w rządzie po konflikcie z premierem na tle polityki podatkowej. Opowiadał się za integracją Malty z Unią Europejską, zasiadał w komisji wspólnej parlamentów Europejskiego i maltańskiego, a w latach 1997–1998 był przewodniczącym tej komisji. W 1998 ogłosił wycofanie się z życia politycznego.
Publikował jako dziennikarz m.in. w organie Partii Pracy „Il Helsien”, był autorem korespondencji dla „The Guardian” i „The Observer”. Tworzył głównie krótkie formy literackie; ogłosił kilka zbiorów opowiadań, poezji i esejów politycznych, a także pamiętniki. Był laureatem nagród literackich. W 2008 został odznaczony Narodowym Orderem Zasługi.
Był żonaty (Vivienne z domu Azzopardi), miał czworo dzieci (Noelle, Bertrand, Lara, Lincoln).
Bibliografia (dostęp: 15 listopada 2014) James Debono, Lino Spiteri, his own man, „Malta Today”, 15 listopada 2014 (dostęp: 15 listopada 2014) Former Labour Minister and author Lino Spiteri dies, aged 76, „Malta Independent”, 14 listopada 2014 (dostęp: 15 listopada 2014)
Kategoria:Maltańscy ministrowie finansów Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Ludzie urodzeni w Qormi