Wysiedlony jesienią 1939 przebywał w czasie okupacji niemieckiej w Ostrowcu Świętokrzyskim i Kielcach, z których w 1945 roku powrócił na Uniwersytet Poznański. W tym samym roku na UP na podstawie pracy Technika opracowań statystycznych a wiarogodność wyników uzyskał doktorat. Będąc adiunktem Katedry Statystyki wspólnie z jej ówczesnym kierownikiem, profesorem Marcinem Nadobnikiem, zorganizował zakład na nowo. W 1951 roku na podstawie opublikowanych prac z zakresu zagadnień metodologicznych w statystyce i zagadnień demograficznych oraz nie publikowanej pracy Problemy ludnościowe Niemiec w I i II wojnie światowej habilitował się na docenta statystykiKronika Uniwersytetu Poznańskiego za lata akademickie 1945-1954/55, Poznań 1958, s. 83 (97 w przeglądarce). Profesorem nadzwyczajnym został w 1955 roku, a zwyczajnym w 1969 rokuKronika Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu za lata akademickie 1968/69-1969/70 za rektoratu prof. dra Czesława Łuczaka, Poznań 1971, s. 546 (576 w przeglądarce). W latach 1950–1965 równolegle z pracą na UP kierował Katedrą Statystyki w poznańskiej WSE, gdzie był również w roku akademickim 1951/52 dziekanem i w latach 1956–1959 prorektorem do spraw nauki. W latach 1946–1950 był kierownikiem Miejskiego Biura StatystycznegoS.