Od września 1937 zastępca szefa, a od października 1938 do kwietnia 1939 p.o. szefa Razwiedupru (wywiadu Armii Czerwonej). W kwietniu 1939 odsunięty od obowiązków szefa Razwiedupru i mianowany kierownikiem katedry języków obcych Wojskowej Akademii Artyleryjskiej im. Dzierżyńskiego. 3 czerwca 1939 aresztowany przez NKWD, 24 stycznia 1940 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na śmierć pod zarzutem działalności antysowieckiej i szpiegostwa, stracony następnego dnia. Skremowany w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo (obecnie mogiła zbiorowa nr 1 na Nowym Cmentarzu Dońskim).
21 maja 1955 zrehabilitowany postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
20 lutego 1938 odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
Bibliografia Орлов Александр Григорьевич http://1937god.info/taxonomy/term/684 (ros.) http://lists.memo.ru/d25/f175.htm (ros.)
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Szefowie radzieckiego wywiadu wojskowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Permie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Komdiwowie Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie Kategoria:Absolwenci Michajłowskiej Szkoły Artylerii