Na ich miejsce przy Ludowym Komisariacie Handlu i Przemysłu utworzono wydział nadzoru pogranicznego, który istniał do początku 1920. Rozwiązano wtedy pograniczne komisje nadzwyczajne, ich funkcje przejęły frontowe, armijne i dywizjonowe wydziały i oddziały specjalne.
Ochrona granic ZSRR po zakończeniu II wojny światowej Według stanu na 1 stycznia 1946 całkowita długość granicy państwowej ZSRR wynosiła 50331,2 km, z tego granica lądowa (w tym rzeczna i na jeziorach) – 20220,3 km, a morska – 30110,9 km.
Wojska pograniczne składały się z 21 okręgów pogranicznych (), 4 Archangielskiego Oddziału Pogranicznego i Samodzielnej Brygady Lotniczej Wojsk Pogranicza.
W skład okręgów wchodziły 102 oddziały pogranicza, 12 samodzielnych komendantur pogranicznych, 2 rezerwowe pułki pograniczne, 2 samodzielne dywizjony (?) kawaleryjskie, 1 samodzielna grupa manewrowa, 2 oddziały statków pogranicznych, 24 samodzielne dywizjony okrętów i statków.
Oddziały pograniczne i samodzielne komendantury ochraniające granicę posiadały 384 komendantury pograniczne, 1973 strażnice (), 327 granicznych posterunków kontrolnych (), 103 grupy manewrowe, 11 dywizjonów i grup okrętów i statków rzecznych.