Klemens Stanisław Remer (ur. 24 października 1895 w Tłustem, zm. 10 czerwca 1971 w Warszawie) – kapitan rezerwy żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy oraz polityczny Narodowych Sił Zbrojnych i Obozu Narodowo-Radykalnego, doktor praw.
Życiorys thumb|Grobowiec rodzinny Klemensa Remera Urodził się 24 października 1895 roku w Tłustem, w katolickiej rodzinie Lucjana, oficjała urzędu podatkowego w urzędzie c. k. starostwa powiatu sanockiego) i Marii z domu Martyniec. Jego bratem był Tadeusz (1894–1971), także oficer wojskowy, nauczyciel, bibliotekarz, dyrektor Biblioteki Przyrodniczej. Obaj byli jednymi z pierwszych członków ruchu skautowego w Sanoku, został członkiem tajnego „oddziału ćwiczebnego” im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego, założonego w listopadzie 1909 roku przez działaczy Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, od 1911 roku jako jawna Drużyna Skautowa im. hetmana Stanisława Żółkiewskiego – Ex ossibus ultorAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 474., był członkiem rady kierującej drużyną (innymi harcerzami byli wówczas m.in.