Od 28 sierpnia 1943 do 25 czerwca 1948 ponownie I zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego Gruzińskiej SRR, od 9 lipca 1945 w stopniu generała porucznika (ponownie na tym stanowisku od 27 maja do 15 lipca 1953), a od 25 czerwca 1948 do 17 października 1949 zastępca ministra spraw wewnętrznych Gruzińskiej SRR i równocześnie dowódca Wojsk Pogranicznych Okręgu Gruzińskiego. Współpracownik Ławrientija Berii. W 1939 wraz z Lwem Włodzimirskim, Wieniaminem Gulstem i Aleksandrem Mironowem brał udział w zamordowaniu byłego przedstawiciela pełnomocnego ZSRR w Chinach, kombriga Iwana Bowkun-Ługańca i jego żony. W sierpniu 1953 zwolniony z MWD ZSRR ze względu na nieprzydatność do służby, 13 września 1953 aresztowany, 19 września 1955 skazany przez Izbę Wojskową Sądu Najwyższego ZSRR w Tbilisi na karę śmierci, następnie rozstrzelany. Nie został zrehabilitowany.
Przypisy
Bibliografia Nikita Pietrow, Psy Stalina, Warszawa 2012. Donald Rayfield, Stalin i jego oprawcy, Warszawa 2009. http://shieldandsword.mozohin.ru/VD3462/terr_org/respublik/georgia.htm (ros.)