Gienrich Samojłowicz Luszkow (ros. Генрих Самойлович Люшков, ur. 1900 w Odessie, zm. 20 sierpnia 1945 w Dalianie) – funkcjonariusz Czeka, OGPU i NKWD, komisarz bezpieczeństwa państwowego III rangi.
Życiorys Syn żydowskiego krawca, jego brat będący żołnierzem Armii Czerwonej zginął w 1919 w walce z armią Machno. Ukończył szkołę podstawową i wieczorowe kursy dokształcające. Od lipca 1917 w SDPRR(b), następnie w Czerwonej Gwardii, od 1918 w organach Czeki.
W latach 1918–1919 był członkiem podziemnego komitetu rewolucyjnego, został aresztowany przez Białych, zbiegł. Służył w Armii Czerwonej, gdzie po odbyciu kursów politycznych był szefem wydziału politycznego oddziału, potem politrukiem Samodzielnej Brygady Uderzeniowej 14 Armii. W 1920 był zastępcą przewodniczącego Czeki w Tyraspolu, później zajmował różne stanowiska w odeskiej Czece i OGPU w Kamieńcu Podolskim. Od 1924 kierownik okręgowego oddziału OGPU w Proskurowie (obecnie Chmielnicki), następnie funkcjonariusz OGPU w Charkowie. W 1931 szef Tajnego Wydziału Politycznego OGPU Ukraińskiej SRR, następnie w centrali OGPU. Brał udział w śledztwach i aresztowaniach w sfabrykowanej sprawie „Rosyjskiej Partii Narodowej”, w grudniu 1934 uczestniczył w dochodzeniu w sprawie zabójstwa Siergieja Kirowa.