przekazał mu znane sobie szczegóły na temat sił Armii Czerwonej na radzieckim Dalekim Wschodzie. W 1939 został zaocznie skazany w ZSRR na śmierć. 19 sierpnia 1945, po kapitulacji Armii Kwantuńskiej, zaginął.
W 1979 Yutaka Takeoka, oficer japońskiego wywiadu, przyznał się do zabicia Luszkowa. Według jego relacji zastrzelił go wieczorem 20 sierpnia 1945 w hotelu w Dalianie, po tym jak Luszkow odmówił popełnienia samobójstwa. Polecenie likwidacji Luszkowa wydać miał generał Genzo Yanagita, który obawiał się, że Luszkow, w razie schwytania przez Armię Czerwoną stanie się dla niej źródłem cennych informacji wojskowych.
Ciało Luszkowa zostało skremowane, a prochy złożone w świątyni poświęconej nieznanym zmarłym.
Bibliografia Nikita Pietrow, Stalinowski kat Polski Iwan Sierow, Warszawa 2013. Krótka biografia na stronie Stowarzyszenia Memoriał (ros.) [dostęp 2020-05-11] https://web.archive.org/web/20141225010353/http://magiahistorii.blogspot.com/2013/08/walki-nad-jeziorem-chasan-preludium-ii.html http://www.hrono.ru/biograf/bio_l/ljushkov_gs.php (ros.) http://topwar.ru/37608-samyy-vysokopostavlennyy-predatel-perebezhchik-v-istorii-sssr.html (ros.) http://debri-dv.com/article/16994/sekretnyy_prikaz_unkvd_po_dvk_no_00135_mrachnyy_yubiley (ros.)