było to ich pierwsze spotkanie i zarazem początek ich trwającej całe życie przyjaźni i współpracy na polu architektury. Kjellström odbył kilka podróży do Anglii, gdzie duże wrażenie wywarł na nim angielski neogotyk. Interesował się bardzo wykorzystaniem kamienia naturalnego, głównie wapienia w swych budynkach, które okazały się ważne dla szwedzkiej architektury. Kjellström studiował w Instytucie Technologicznym w Sztokholmie, a po powrocie w 1855 roku do Örebro rozpoczął w 1859 roku działalność pedagogiczną ucząc architektury, geometrii i rysunku. W latach 1880–1887 prowadził własny warsztat kamieniarski w Örebro. Zdobył unikalną wiedzę, zwłaszcza na temat wspólnego wykorzystania kamienia i cegły. Jako architekt Kjellström był związany z trzema głównych projektami sakralnymi: kościołem św. Mikołaja i kościołem Olausa Petriego w Örebro oraz kościołem we Flodafors (Södermanland). Pierwszy z tych kościołów odrestaurował w latach 1863–1900, a ostatni w latach 1885–1888 wspólnie z Häggiem. W architekturze miasta Örebro Kjellström zaznaczył swoją obecność także w kilku innych projektach inspirowanych angielskim neogotykiem, takich jak: przebudowa starej szkoły przy kościele św.