15 sierpnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 marca 1918 i przydzielony do 1 RezerwyDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 87 z 3 września 1919, poz. 3068.. Latem 1920 został „powołany do czynnej służby na czas wojny, aż do demobilizacji z równoczesnym przydziałem do 1 szwadronu zapasowego taborów, z równoczesnym przeniesieniem z etatu oficera jazdy na etat oficera wojsk taborowych”. Posiadał wówczas stopień rotmistrza taborówRozkaz L. 1239 Ministra Spraw Wojskowych z 14 października 1920 w: Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 43 z 10 listopada 1920 roku, poz. 1047.. Został przydzielony do Naczelnego Dowództwa. Powierzono mu przeprowadzenie inspekcji taborów 3 Armii, a następnie pełnienie służby inspekcyjnej z ramienia Ministerstwa Spraw Wojskowych. W październiku 1920 opuścił szeregi wojska, żegnany rozkazem pochwalnym Ministra Spraw Wojskowych”Cywilny Wiceminister Spraw Wojskowych”, „Polska Zbrojna” Nr 142 z dnia 29 maja 1922 r., s. 1.. Przeniesiony do rezerwy w stopniu majora Wojsk TaborowychPierwsza lista oficerów rezerwowych WP, dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z dnia 24 września 1921 roku, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Waygart · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.