Estetyka ostatnich lat stanowi obszar badań interdyscyplinarnych. Na szczególną uwagę zasługują koncepcje estetyki neopragmatycznej Richarda Shustermana i anestetyki Wolfganga Welscha. Ten ostatni ogłosił estetykę „współczesną filozofią pierwszą” – zdaniem Welscha, Zachód podlega procesowi estetyzacji kultury w stopniu budzącym obawę, odruchem na estetyzację jest anestetyzacja (stępienie zmysłów), zadaniem estetyki jest badanie procesów estetyzacji i anestetyzacji. Również za przyczyną Welscha rozwija się tzw. estetyka transkulturowa, której w Polsce głównym przedstawicielem i popularyzatorem jest Krystyna Wilkoszewska.
Przypisy
Bibliografia M. Gołaszewska, Zarys estetyki, PWN, Warszawa, 1985. Estetyki filozoficzne XX wieku, red. K. Wilkoszewska, Universitas, Kraków, 2000. W. Tatarkiewicz, Historia estetyki, t. I, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław, 1962. W. Tatarkiewicz, Historia estetyki, t. II, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław, 1962. W. Tatarkiewicz, Historia estetyki, t. III, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław, 1967.
Linki zewnętrzne
Polskie Towarzystwo Estetyczne, polskietowarzystwoestetyczne.org [dostęp 2026-09-17].
Michał Zembrzuski, Estetyka – O tym, co jest piękne, Instytut Dziedzictwa Europejskiego Andegavenum, YouTube, 3 stycznia 2025 [dostęp 2026-09-17].
Kategoria:Pojęcia historii sztuki