Dymitra z Rostowa (w przedsionku istniał wcześniej także ołtarz Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej). Prawdopodobnie razem z nim wzniesiono dwukondygnacyjną dzwonnicę. W 1761 w kolejnym pożarze miasta cerkiew ponownie została uszkodzona. W opisie wyposażenia świątyni z 1782 wskazano, że na wyposażeniu obiektu były cztery komplety naczyń liturgicznych, srebrne kadzidło, krzyże ołtarzowe, pewna liczba ksiąg teologicznych z XVII i XVIII w. oraz ikony: Trójcy Świętej, św. Jana Chrzciciela, św. Mikołaja, św. Sergiusza z Radoneża, kopie Tichwińskiej, Fiodorowskiej Ikona Matki Bożej oraz ikon Matki Bożej „Znak” i „Wszystkich Strapionych Radość”. W wojnie r. 1812 cerkiew Trójcy Świętej poniosła pewne straty, zachowała jednak komplet wyposażenia (nie został uszkodzony ikonostas, pozostały ikony). W latach 20. XIX w. obiekt został odremontowany. W 1863 miejscowa parafia liczyła 363 osoby. W latach 1888–1889 cerkiew została odremontowana, ponieważ na jej ścianach w 1887 pojawiły się pęknięcia, a stan pomieszczenia ołtarzowego uznano za bardzo zły.