Aby zachować kształt „szyi” obiektu, jego gęstość musi być mniejsza niż 1 g/cm³, w przeciwnym razie rejon ten zostałby nadmiernie ściśnięty przez wzajemną grawitację dwóch płatów, tak że cały obiekt pod wpływem grawitacji zapadłby się w elipsoidę obrotową.
Formowanie thumb|upright=2|right|Ilustracja przedstawiająca kolejne etapy formowania się Arrokotha Uważa się, że Arrokoth był pierwotnie dwoma obiektami, stanowiącymi obecnie części nazwane „Ultima” i „Thule”. Powstały one z wirującej chmury małych, lodowych ciał w czasie powstawania Układu Słonecznego 4,6 miliarda lat temu. Lodowe cząstki ulegały niestabilności strumieniowej, w której zwalniały z powodu oporu aerodynamicznego względem otaczającego gazu i pyłu, przez co grawitacyjnie „zlewały się” w skupiska większych cząstek. W oparciu o różne kształty dwóch płatów można wnioskować, że każdy był prawdopodobnie pojedynczym obiektem, który narastał osobno, a po uformowaniu oba fragmenty krążyły po wspólnej orbicie. Uważa się, że obiekty powstały z jednego źródła materiału, ponieważ wydają się być jednorodne pod względem albedo, koloru i składu.