W wyborach w 1955 uzyskał reelekcję, a w trzecim Knesecie zasiadał w tych samych komisjach co uprzednio, a ponadto w komisji usług publicznych. 6 lipca 1959 złożył mandat poselski, by przejść do pracy w dyplomacji. Jego miejsce w Knesecie zajęła Żenja Twerski.
W latach 1959–1969 służył w dyplomacji, w latach 1959–1963 był ambasadorem Izraela w krajach Afryki Zachodniej. W 1959 został pierwszym izraelskim ambasadorem w Gwinei, pozostał na tej placówce do 1961, kiedy został ambasadorem w Wybrzeżu Kości Słoniowej, akredytowanym także w Nigerii, Dahomeju (obecnie Benin) i Górnej Wolcie (Burkina Faso). W latach 1964–1967 był członkiem stałego przedstawicielstwa Izraela przy Organizacji Narodów Zjednoczonych jednocześnie kierował departamentem Afryki w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1965 opublikował książkę By Way of the Desert: Stories of the Second Babylonian Aliyah. W latach 1967–1969 był zastępcą dyrektora departamentu Bliskiego Wschodu w MSZ.