Skocznia narciarska w Sanoku – skocznia narciarska, która znajdowała się w Sanoku. Nieużywana od końca XX wieku zdewastowana.
thumb|240px|Stok Góry Parkowej, gdzie istniała skocznia Historia W sezonie zimowym 1951/1952 istniała prowizoryczna skocznia narciarska, stworzona w centrum Sanoka, na północnym stoku Góry Parkowej i jednocześnie na obszarze parku miejskiego im. Adama Mickiewicza, zaś przed kolejnym sezonem miejscowi działacze narciarscy postanowili zbudować użyteczną skocznię i w tym celu uzyskali zezwolenie władz Prezydium Miejskiej Rady Narodowej na wycięcie drzew parkowych. Skocznia była budowana od końca 1952 wskutek zaangażowania sekcji Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej w Sanoku, sekcji klubu Górnik Sanok kierowanego przez Zbigniewa Dańczyszyna i innych jednostek miejskich, prace wykonywali w czasie wolnym po pracy i zajęć sami sportowcy oraz młodzież szkolna pod kierunkiem działaczy sportowych (Adam Bieniasz, Zbigniew Marcinkowski, Artur Wojtowicz). Był to obiekt o sztucznym najeździe, usytuowany na północnym stoku parku, w pobliżu Źródełka Chopina, pozostający w gestii Powiatowego Ośrodka Sportu Turystyki i Wypoczynku „Wierchy”. Skocznia została otwarta w sezonie zimowym 1953. Wówczas miejscowi skoczkowie wykonywali na niej skoki na odległość ok. 25–35 m.