240px|right|thumb|Tablica pamiątkowa na cmentarzu 240px|right|thumb|Brama cmentarza 240px|right|thumb|Groby na cmentarzu
Polski Cmentarz Wojskowy w Gʻuzorze – cmentarz polskich żołnierzy należących do Armii Andersa oraz towarzyszącej im polskiej ludności cywilnej położona w miejscowości Gʻuzor, w wilajecie kaszkadaryjskim, w Uzbekistanie. Na cmentarzu pochowano Polaków zmarłych w wyniku chorób i wycieńczenia. Jest on największą polską nekropolią wojenną w Uzbekistanie.
Historia
Pod koniec lutego 1942 roku, w wyniku uzgodnionego z władzami radzieckimi przeniesienia polskich żołnierzy z Buzułuku, Tatiszczewa i Tockoje w Rosji do Azji Środkowej, podjęto decyzję o rozlokowaniu w Gʻuzor Ośrodka Organizacyjnego Armii Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod dowództwem płk. Leona Koca. W miejscowości powstał także Ośrodek Zapasowy Pomocniczej Służby Kobiet, szpital polowy oraz główny obóz kwarantanny tyfusowejBochen uzbeckiego chleba, Nasz Dziennik 18 maja 2007, Nr 115 (2828).. W miejscowości Batosz, położonej w pobliżu Gʻuzor, mieściła się Szkoła Młodszych Ochotniczek oraz sierociniec dla polskich dzieci.