Michaił Mitrofanowicz Malcew (ros. Михаил Митрофанович Мальцев, ur. w Gorłówce, zm. 25 kwietnia 1982 w Moskwie) – funkcjonariusz NKWD, generał major, komendant obozu (łagru) w Workucie od 1943 do 1946, Bohater Pracy Socjalistycznej (1949).
Życiorys Po czterech latach nauki w szkole kolejowej wstąpił w 1918 do „czerwonej” partyzantki w bachmuckim oddziale M. Kabanowa, od marca 1919 służył w Armii Czerwonej, m.in. jako adiutant dowódcy zwiadu konnego 81 pułku strzeleckiego 9 Dywizji na Froncie Południowym wojny domowej. W 1921 uczestnik agresji Rosji Radzieckiej na Gruzję i sowietyzacji Gruzji.
W lipcu 1922 zdemobilizowany, został ślusarzem-elektrykiem w zajezdni parowozów w Czerkasach, później sekretarz komitetów rejonowych i okręgowego komitetu Komsomołu w Czerkasach. Od lipca 1925 w WKP(b), od czerwca 1929 przewodniczący kolektywu partyjnego cukrowni w Czerkasach, od 1930 studiował w Instytucie Energetyki w Dnieprostroju, później w Nowoczerkaskim Instytucie Przemysłowym, który ukończył 1935. Od V 1935 inżynier prac elektryczno-montażowych w Wołgostroju w Jarosławiu, od 1940 główny mechanik i pomocnik głównego inżyniera Wołgostroju NKWD, od kwietnia 1941 komendant łagru i budowy węzła wodnego górnej Oki w Kałudze.